បាត់ដំបង

បាត់ដំបងជាទីក្រុងខេត្តមួយដែលនៅតែរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងចង្វាក់ជីវិតយឺតជាងភ្នំពេញ ជាកន្លែងដែលអគារបែបអាណានិគមបារាំងចាស់ៗនៅតែឈរជាប់ជាមួយផ្សារ និងមាត់ទន្លេសង្សារ ហើយប្រជាជនភាគច្រើនរស់នៅដោយពឹងផ្អែកលើកសិកម្ម ជំនួញតូចតាច និងទេសចរណ៍មធ្យម។ ប្រាក់ចំណូលគ្រួសារជាមធ្យមទូទាំងប្រទេសកម្ពុជានៅតែទាប ប្រមាណ ២០០ ទៅ ២៥០ ដុល្លារក្នុងមួយខែ ហើយនៅតំបន់ខេត្តដូចជាបាត់ដំបង ចំនួននេះច្រើននៅទាបជាងនេះទៀត ដែលធ្វើឲ្យជីវិតរស់នៅមិនងាយស្រួលសម្រាប់អ្នកគ្មានការងារធានា។ ចំពោះចំនួនអ្នកគ្មានផ្ទះសម្បែងនៅបាត់ដំបងផ្ទាល់ មិនមានការស្ទង់មតិផ្លូវការណាមួយច្បាស់លាស់ទេ ប៉ុន្តែនៅភ្នំពេញ ដែលជាទីក្រុងធំបំផុតនៅជិតបំផុត ការស្ទង់មតិឆ្នាំ ២០១៩ បានប៉ាន់ស្មានថាមានមនុស្សប្រមាណ ៣.០០០ នាក់ រស់នៅដោយគ្មានលំនៅដ្ឋានស្ថិតស្ថេរ ដែលបញ្ជាក់ថាបញ្ហានេះមិនមែនតូចនោះទេនៅក្នុងប្រទេសនេះ។ នៅបាត់ដំបងផ្ទាល់ អង្គការ Life & Hope Association ជួយកុមារ និងគ្រួសារក្រីក្រឲ្យទទួលបានអាហារ និងការអប់រំ ការិយាល័យសង្គមកិច្ច យុទ្ធជន និងយុវនីតិសម្បទាខេត្ត អាចជួយភ្ជាប់អ្នកទៅសេវាសង្គមមូលដ្ឋាន ហើយសាខាកាកបាទក្រហមកម្ពុជាប្រចាំខេត្តក៏ជួយផ្នែកជំនួយបន្ទាន់ និងសុខភាពដល់អ្នកដែលកំពុងលំបាកដែរ។ ទោះជីវិតតាមផ្លូវនៅទីនេះលំបាកយ៉ាងណាក៏ដោយ សូមចាំថាអ្នកមិនត្រូវនៅម្នាក់ឯងទេ ហើយថ្ងៃស្អែកនៅតែមានផ្លូវសម្រាប់ចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។